logo mg en
Saturday, September 23, 2017
youtubelogo

Our website changes domain www.gyzimegaron.gr
Visit our new web page and find out about new events!!!

  • All
  • Festival 2016
  • Off Festival 2016

Έκθεση Ζωγραφικής & Γλυπτικής "ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ"

Το Φεστιβάλ Μεγάρου Γκύζη 2012 σηκώνει αυλαία την Τετάρτη 1/8 με μία ομαδική έκθεση ζωγραφικής και γλυπτικής με τίτλο “Αναμνήσεις”, στην οποία συμμετέχουν οκτώ καταξιωμένοι εικαστικοί δημιουργοί. Με ζωγραφικά έργα τους συμμετέχουν οι ζωγράφοι Χρύσα Βέργη, Τάσος Δήμος, Πέτρος Καραβέβας, Ανδρέας Κοντέλλης, Χρήστος Παλλαντζάς και Έλενα Παπαδημητρίου, ενώ με γλυπτά έργα τους συμμετέχουν οι γλύπτες Αγγέλικα Κοροβέση και Άγγελος Παναγιωτίδης.

Μια έκθεση εικαστικών έργων όπου το φως, η θάλασσα, ο ήλιος, η φύση, το τοπίο, οι νεκρές φύσεις, αλλά και τα πορτρέτα, η γυναικεία παρουσία, το γυμνό και η ερωτική διάθεση, είναι όλα θέματα που συγκεντρώνονται για να συνθέσουν τις «Αναμνήσεις» αυτής της αυγουστιάτικης ομαδικής έκθεσης, ένα εικαστικό ταξίδι στο συναίσθημα, τη μνήμη και τους ελεύθερους συνειρμούς. Τα ζωγραφικά έργα της έκθεσης παντρεύονται με τις στέρεες γλυπτικές φόρμες και μορφές, με γλυπτικές συνθέσεις όπου η ελιά, τα φύλλα, τα στεφάνια, τα ψάρια, τα στάχυα, τα χελιδόνια, ο χώρος, ο χρόνος, ο ήχος, η κίνηση, η ισορροπία συγκροτούν ένα αισθητικό αποτέλεσμα υψηλής γλυπτικής τεχνικής.

Την επιμέλεια της έκθεσης έχει ο Γιάννης Παπακωνσταντίνου, Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Μεγάρου Γκύζη.


Εγκαίνια έκθεσης: 1η Αυγούστου, 21:00
Διάρκεια έκθεσης: 1 - 23 Αυγούστου 2012

| click για πρόσκληση έκθεσης | click για αφίσα έκθεσης |

Φωτογραφίες από τη βραδυά των εγκαινίων (1/8/2012)

Βιογραφικά (αλφαβητικά) των οκτώ συμμετεχόντων καλλιτεχνών:

Χρύσα Βέργη, ζωγράφος
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1959. Σπούδασε Ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας με δασκάλους τους Λ. Κανακάκη, Δ. Μυταρά, Ν. Κεσσανλή, Μ. Λαμπράκη-Πλάκα. Από το 1980 έως το 1984 σπούδασε Interior Design στο Fine Arts School of California State University of Long Beach με Chryssa Verghi smallδάσκαλο τον A. Turnauyer. Από το 1990 έως το 1992, με υποτροφία του ΙΚΥ, συνέχισε μεταπτυχιακές σπουδές στη Ζωγραφική στην École Nationale Supérieure des Beaux-Arts de Paris με δάσκαλο τον Pierre Carron.
Έργα της βρίσκονται στη Βουλή των Ελλήνων, στην Εθνική Πινακοθήκη, στη Πινακοθήκη Κουβουτσάκη, στο Μουσείο Μπενάκη, στο Μουσείο της Φλώρινας, στο Μουσείο Φρυσίρα, στη συλλογή του Ομίλου Εταιριών της ΑΓΕΤ Ηρακλής, στη συλλογή της Αγροτικής Τράπεζας, στη συλλογή Παπαστράτος και σε άλλες δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Έχει φιλοτεχνήσει πολλά ημερολόγια ιδιωτικών εταιρειών. Επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει με το έργο της τη Σύγχρονη Ελληνική Τέχνη κατά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Στις 22 Σεπτεμβρίου 2008, στο πλαίσιο του Περιβαλλοντικού Προγράμματος του Ραδιοσταθμού ΣΚΑΪ και του Μουσείου Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας, δώρισε έργο της με θέμα την Ελιά, το οποίο δημοπρατήθηκε και τα έσοδα προσφέρθηκαν στο Ταμείο των Δασών. Το έργο κατακυρώθηκε στη Βουλή των Ελλήνων. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

Ατομικές εκθέσεις:
1994 Αθήνα, Γκαλερί Ζουμπουλάκη 
1994 Ύδρα, Γκαλερί Μιράντα
1997 Αθήνα, Γκαλερί Ζουμπουλάκη
1998 Αθήνα, Πνευματικό Κέντρο ''Μελίνα Μερκούρη'' - 
1998 Ημερολόγιο Ομίλου Εταιρειών ΑΓΕΤ Ηρακλής
2000 Αθήνα, Γκαλερί Ζουμπουλάκη
2003 Θεσσαλονίκη, Γκαλερί 'Μetamorfosis'
2005 Αθήνα, Γκαλερί Σκουφά
2006 Κύπρος, Λευκωσία, CK Gallery
2010 Θεσσαλονίκη, Γκαλερί ATRION
2011 Art Athina 2011, Γκαλερί Σκουφά

«….Η Χρύσα Βέργη είναι ζωγράφος της φύσης. Είναι παθιασμένη με τη φύση… Δουλεύει τα έργα της καταγής και όπως θα έκανε ένας φιλόπονος γεωργός, σκύβει για να μελετήσει το θέμα της, να μυρίσει το βρεγμένο χώμα, τον βάλτο, τα βρύα, να αφουγκραστεί τους υπόκωφους κρότους της ζωής που φρικιά κάτω από την επιφάνεια. Για να μεταδώσει την αίσθηση που την πλημμυρίζει, επινοεί τρόπους και τεχνικές που θα τη βοηθήσουν να συλλάβει και να μεταδώσει αργότερα στο θεατή του έργου της αυτή τη μυστική αίσθηση, τη μυστική ζωή. Στη μάχη που δίνει με το άδειο τελάρο συγκαλεί και συναγείρει όλες της τις αισθήσεις σε μια πλατωνική συγγυμνασία, που της είναι απαραίτητη για να δημιουργήσει μια εικαστική συστοιχία, με το ζωντανό κομμάτι της φύσης που θέλει να αιχμαλωτίσει...».
Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα, Καθηγήτρια της Ιστορίας της Τέχνης
Διευθύντρια της Εθνικής Πινακοθήκης

Έργα από προηγούμενες δουλειές της:

 _______________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

Τάσος Δήμος, ζωγράφος
Ο Τάσος Δήμος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1960. Κατά τα έτη 1983-1988 φοίτησε στη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας με καθηγητές τον Δ. Κοκκινίδη, Δ. Μυταρά, Β. Δημητρέα. Πήρε υποτροφίες το 1985 και 1986 και αποφοίτησε με άριστα το 1988. Συνέχισε τις σπουδές του στο Hochschule der Künste του
Tassos Dimos1Βερολίνου, στο εργαστήριο του C.B. Marwan, με υποτροφία από την Bosch. Ο Τάσος Δήμος έχοντας μαθητεύσει στον Γ. Βακιρτζή και αργότερα στη σχολή Καλών Τεχνών υπό την καθοδήγηση του καθηγητή Δ. Κοκκινίδη, έχει μακρά παρουσία στα τεκταινόμενα των εικαστικών τεχνών της χώρας. Εκθέτει από το 1989 σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις. Έργα του έχουν φιλοξενηθεί σε πολλές πόλεις της Ελλάδας, αλλά και σε Νέα Υόρκη, Λάρνακα, Βρυξέλλες και Γενεύη.
Τα έργα του χαρακτηρίζει η φωτεινότητα και οι αδρές γραμμές που περιγράφουν τις σιλουέτες που σχεδιάζει. Βάζει στο επίκεντρο τη νιότη, αλλά μέσω απλών, καθημερινών μορφών. Αυτό είναι που προτείνει και αναδεικνύει, απέναντι σε κάτι επιτηδευμένο και αναγνωρίσιμο, και μέσω αυτού στοχεύει να παρουσιάσει μια αισιόδοξη πρόταση για το σημερινό κόσμο. Στα έργα του απεικονίζονται με απαλές γραμμές πλάσματα διακριτά, ανθρώπινα κι ωστόσο κατά κάποιο τρόπο απόκοσμα, χαμένα μέσα στο φως. Αυτή είναι η εικόνα που δημιουργείται, καθώς κάποιες από τις λεπτομέρειες της όψης τους είναι αμβλυμένες. Οι κινήσεις και οι εκφράσεις που αποτυπώνονται στα έργα του Τάσου Δήμου έχουν τρυφερότητα και φρεσκάδα. Η τεχνοτροπία και τα χρώματα που χρησιμοποιεί δημιουργούν ένα κοινό πλαίσιο που χαρακτηρίζει τα έργα που παρουσιάζονται στην έκθεση. Τα κοινά συστατικά δημιουργούν μια αφηγηματική ενότητα, μέσα στην οποία ο κάθε πίνακας προσθέτει κάτι διαφορετικό, με αποτέλεσμα το σύνολο να επικοινωνεί τα νοήματα που επιθυμεί ο δημιουργός.

Έργα του βρίσκονται σε πολλές ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα, στην Αμερική, στην Ιαπωνία, στην Ελβετία, στην Αγγλία, στην Γερμανία και στην Κύπρο. Επίσης έργα του υπάρχουν στη Δημοτική Πινακοθήκη Αθήνας, Κορίνθου, Άρτας, Καρδίτσας, σε δημόσιους χώρους της Κύπρου καθώς επίσης στη Βουλή των Ελλήνων. Έχει συμμετάσχει σε πλήθος ομαδικών εκθέσεων, ενώ έχει παρουσιάσει τη δουλειά του στις παρακάτω ατομικές εκθέσεις:

Ατομικές εκθέσεις (επιλογή):
2011 Αθήνα, Artzone42
2009 Αθήνα, Εικαστικές Αναζητήσεις & Bonicos Gallery
2008 Αθήνα, Άνεμος - Αλεξανδρούπολη, Art Gallery - Ιωάννινα, Αμυμώνη
2006 Θεσσαλονίκη, Έψιλον - Καρδίτσα, Γκαλερί “F”
2005 Αθήνα, Artower - Κόρινθος, Δημοτική Πινακοθήκη
2004 Αθήνα, Γκαλερί Εποχές - Κύπρος, Γκαλερί Ηλιοτρόπιο
2003 Γενεύη, World Telecom “Communicative Art”
2002 Θεσσαλονίκη, Έψιλον
2001 Αθήνα, Αrt Αθήνα 9 & Γκαλερί Εποχές
2000 Λάρνακα, Γκαλερί Ηλιοτρόπιο
1999 Αθήνα, Γκαλερί Εποχές
1995 Αθήνα, Γκαλερί Titanium
1992 Αθήνα, Γκαλερί Πλειάδες
1991 New York, Ariel Gallery Soho & Hellenic Cultural Center
1990 Αθήνα, Γκαλερί Bosch
1989 Αθήνα, Γκαλερί Ώρα

«...Συνδυάζοντας ποικίλων ειδών ερεθίσματα που ο Τάσος Δήμος αντλεί από την πραγματικότητα, στη συνέχεια τα μετασκευάζει, καθώς απελευθερώνει στην ζωγραφική την εκφραστική του δεινότητα, απομακρύνοντας την χειρονομιακή του αφαιρετική γραφή από κάθε εστία περιγραφικότητας της έμπνευσής του. Παρότι είναι εξαίρετος σχεδιαστής, δεν ενδιαφέρεται να αποδώσει προσομοιωτικά ότι έλκει το βλέμμα του, επικεντρώνοντας την προσοχή του μόνον στις μεταισθήσεις, τις οποίες δημιουργεί ένα πλέγμα βιωμάτων, μνήμης κι εντυπώσεων, τόσο αληθινό, όσο η πλάνη του εφήμερου και τόσο φευγαλέο όσο η συγκίνηση που προκαλείται από την αποδρομή του στιγμιαίου, αλλά όχι ανεξίτηλου...» 
Αθηνά Σχινά, Ιστορικός Τέχνης

«....Με ακρυλικά χρώματα σε απαλούς τόνους ο Τάσος Δήμος εξαϋλώνει τις παιδικές μορφές και τα ερωτικά ζευγάρια και παρά τις εξωτερικές αναφορές, τις εκτοξεύει σ’ έναν κόσμο περισσότερο ιδεατό παρά υπαρκτό ή καλλίτερα τις τοποθετεί στο μεταίχμιο ενός κόσμου πραγματικού προς έναν κόσμο μεταφυσικό. Πυκνώσεις της γραμμής και του χρώματος σε κάποια επιλεγμένα σημεία του πίνακα λειτουργούν αντισταθμιστικά προς τη διαβρωτική δύναμη του φωτός, οργανώνουν, στηρίζουν και ισορροπούν τη σύνθεση γύρω από μια σταθερή δομή, ενώ αποτυπώνουν την οπτική εμπειρία περισσότερο δυναμικά...»
Δώρα Μαρκάτου, Ιστορικός Τέχνης

Έργα από προηγούμενες δουλειές του:

_______________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

Πέτρος Καραβέβας, ζωγράφος
Karavevas 

Γεννήθηκε το 1963 στην Ερμούπολη της Σύρου. Σπούδασε ζωγραφική στη Lyon από το 1994 έως το 1996 και στην Αθήνα, στο Κέντρο Γραμμάτων και Τεχνών «Άποψη», από το 1996 έως το 2000, με δάσκαλο τον Γιώργο Ρόρρη. Έχει πραγματοποιήσει πέντε ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές. Έργα του βρίσκονται σε σημαντικές ιδιωτικές και δημόσιες συλλογές καθώς και στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Για το έργο του έχουν γράψει οι τεχνοκριτικοί Αθηνά Σχοινά, Ίρις Κρητικού, Χάρης Καμπουρίδης και άλλοι.

Ατομικές εκθέσεις:
2002 Αθήνα, "Γκαλερί της Έρσης"
2005 Θεσσαλονίκη, Γκαλερί "Έψιλον"
2007 Αθήνα, "Γκαλερί της Έρσης"
2007 Σύρος, Πνευματικό Κέντρο Δήμου Ερμούπολης
2008 Αθήνα, Γκαλερί "Artigraf"

Στιγμές της καθημερινότητας
«Ο Πέτρος Καραβέβας αντλεί τις θεματικές του αφορμές από τον περίγυρό του. Μέσα από την ρεαλιστική του ενάργεια, τη φωτεινότητα και την διαύγεια, μας παρουσιάζει τοπία μιας ενδελεχούς παρατήρησης που συναρτάται με το βάθος πεδίου της δικής του αποκωδικοποιημένης όρασης. Μιας όρασης που δονείται μέσα από ένα διάλογο υψηλής και χαμηλής συχνότητας τόνων, δημιουργώντας το προφανές ως παράδοξο και το ασύλληπτο ως απτό γεγονός. Στην παλέτα του, ο ζωγράφος, όπως και στη συμπεριφορά της πινελιάς του, χρησιμοποιεί ιδιώματα του μετεμπρεσσιονισμού καθώς και εξπρεσσιονιστικές ταυτοχρόνως εντάσεις, χωρίς να εξαφανίζει την χυμώδη ρευστότητα που μολοταύτα ελέγχει, προκειμένου να αποδώσει συγκερασμούς για την εύρυθμη διέλευση του φωτός από την επιφάνεια προς το βάθος. Στα έργα του Πέτρου Καραβέβα παρατηρεί κανείς την επίταση της προσοχής του σε ορισμένα σημεία που η ευκρίνεια τους και η δεσπόζουσα λάμψη τους τα κάνει σχεδόν ανάγλυφα, ενώ σε άλλες περιοχές η πινελιά αφήνει ηθελημένα ανεπεξέργαστες και πιο ελεύθερες τις επιφάνειες, για λόγους εσωτερικού ρυθμού και αρμονίας, γεγονός που απεξαρτά το θέμα από την αναπαραστατική του καθήλωση, προσδίδοντας του μεγαλύτερες εντάσεις, υποβλητικότητα, φωταύγεια, πλαστική ελαστικότητα και δυναμική πνοή...» 
Αθηνά Σχινά, Ιστορικός Τέχνης

Φύση, πρόσωπα και χρώμα στη ζωγραφική του Πέτρου Καραβέβα
«Δεν είναι πολλοί οι νεότεροι ζωγράφοι που ενδιαφέρονται για τα κλασικά θέματα κι ο Πέτρος Καραβέβας φαίνεται ότι έχει δεσμευτεί να υπηρετεί την τοπιογραφία και την προσωπογραφία, πρόσφατα μάλιστα και το συνδυασμό τους. Στα τοπία του έχει ήδη κατακτήσει μια προσωπική γραφή και έναν δικό του εικονογραφικό κόσμο, συνδυασμό εμπειρικών εντυπώσεων από τη φύση και γενικευτικών διατυπώσεων στη σύνθεση. Ώριμα και κατασταλαγμένα έργα, έχουν καλά αρθρωμένα πλάνα και διαμόρφωση του βάθους, χρωματικούς τόνους που λειτουργούν ως ιμπρεσιονιστική ανάμνηση της αυτούσιας επαφής με τη φύση και γραφή που όχι μόνο αναπαριστάνει το χρώμα αλλά και λειτουργεί δυναμικά, στιγμές-στιγμές εξπρεσιονιστικά, μεταφέροντας ένα διακριτικό πάθος του καλλιτέχνη. Σε μια άλλη ενότητα έργων ο ζωγράφος έχει ως κύριο θέμα τα ανθρώπινα πρόσωπα. Πρόκειται για έργα ρεαλιστικά, ερμηνευτικά, διερευνητικά του εσωτερικού κόσμου των θεμάτων του. Εδώ κινείται με το λεξιλόγιο της νεοκλασικής και νεορεαλιστικής σχολής των Αθηνών -είναι άλλωστε μαθητής του Γ. Ρόρρη- και σε πολλά έργα φτάνει σε ολοκληρωμένες διατυπώσεις. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η γραφή του Καραβέβα. Μοιάζει καλός χρήστης του πινέλου και της ζωγραφικής τεχνικής, με πολύ καλή σχέση ως προς τις χρωματικές κλίμακες, και οι πίνακές του έχουν μια χρωματική γκάμα φιλόξενη στο βλέμμα που εν τέλει απορροφά το θεατή...»
Χάρης Καμπουρίδης, Ιστορικός Τέχνης

Έργα από προηγούμενες δουλειές του:

_______________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

Ανδρέας Κοντέλλης, ζωγράφος
Andreas KontellisΟ Ανδρέας Κοντέλλης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1966, αλλά κατάγεται από τη Λήμνο. Πήρε μαθήματα ζωγραφικής από την Ρένα Ανούση κατά τα έτη 1979-1982 και στη συνέχεια από τον Β. Βλαχόπουλο από το 1982 ως το 1984. Στη συνέχεια σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας
ζωγραφική με καθηγητή τον Παναγιώτη Τέτση από το 1984 έως το 1990. Το 1993 έτυχε τριετούς υποτροφίας του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών, για εκτέλεση ζωγραφικού έργου στην Ελλάδα. Το 1998, μετά από τετραετή υποτροφία της Ακαδημίας Αθηνών, έλαβε Μaster of Fine Arts στο Middlesex University του Λονδίνου, με καθηγητές τους John Thomson και Jim Mooney.
Ο Κοντέλλης είναι ένας καθαρά εξπρεσιονιστής ζωγράφος, αφού αυτό που χαρακτηρίζει διαχρονικά τη δουλειά του είναι η εξπρεσιονιστική γραφή του. Έχει ήδη 14 ατομικές εκθέσεις στο ενεργητικό του, ενώ έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό (Αγγλία, Κύπρος).

Ατομικές εκθέσεις:
1990 Αθήνα, Γκαλερί "Θόλος"
1991 Αθήνα, Γκαλερί "Νέες Μορφές"
1994 Λήμνος, Παντελίδειο Μέγαρο
1995 Αθήνα, Γκαλερί "Έκφραση"
1997 Ν. Ψυχικό, Γκαλερί "Monohoro"
1998 Μύκονος, Δημοτική Πινακοθήκη & Γκαλερί "Κύκλος"
1999 Θεσσαλονίκη, Γκαλερί Άννυ Μπαλτά
2001 Αθήνα, Γκαλερί Ζουμπουλάκη
2001 Λευκωσία, Κύπρος, Γκαλερί Opus 39
2005 Αθήνα, Γκαλερί Ζουμπουλάκη
2007 Θεσσαλονίκη, Γκαλερί "Metamorfosis"
2010 Λήμνος, Πινακοθήκη Σύγχρονης Βαλκανικής Τέχνης
2010 Τζιά, Γκαλερί Art S.A, «Ένας Αύγουστος»

«Ήλιος, θάλασσα, φως και ανάλαφρες γυναικείες παρουσίες, αναμνήσεις και φωτογραφίες από ταξίδια, ερωτική διάθεση και ελεύθεροι συνειρμοί, συγκεντρώνονται για να συνθέσουν τον «Αύγουστο» του Αντρέα Κοντέλλη. Ο όγδοος μήνας του ημερολογίου παρουσιάζεται σαν ένα παζλ, όπου συνδυάζονται ανάλαφρες εικόνες γεμάτες θετικά συναισθήματα με την εμπειρία μιας ζωγραφικής στέρεης που έχει προέλθει από βαθιά περισυλλογή. Κάθε έργο αποτελεί και μια αυτοτελή ιστορία όπου κάθε ανάμνηση δημιουργεί το δικό της χώρο. Η φύση, που παρέχει πληθώρα σχημάτων και χρωμάτων, προσφέρει και επιτρέπει τη σύνθεση εικόνων. Οι εικόνες αυτές, άλλοτε προκαλώντας και άλλοτε σιωπώντας, δεν μπορούν παρά να θέλξουν το βλέμμα του θεατή».
Ήρα-Παρασκευή Παπαποστόλου

Ο ίδιος ο ζωγράφος σημείωνε για την τελευταία έκθεσή του «Ένας Αύγουστος»: «Φτιάχνω έργα ανοιχτά στο συναίσθημα. Πρόκειται για τη διάθεση λυσίματος του Αυγούστου, με τα κίτρινα και τα πορτοκαλιά του καλοκαιριού, αλλά και για την περισυλλογή του Σεπτέμβρη. Τα δυνατά σημεία συνυπάρχουν στο ίδιο έργο, επινοώντας κάθε φορά έναν ενιαίο χώρο. Κάθε μνήμη και ένας χώρος. Όλα μαζί, ένα ταξίδι στο μήνα Αύγουστο».

Έργα από προηγούμενες δουλειές του:


_______________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

Αγγέλικα Κοροβέση, γλύπτρια
Γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Από το 1970 έως το 1976 σπούδασε με κρατική υποτροφία στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας στο Εργαστήριο Γλυπτικής του Δημ. Kαλαμάρα. Πήρε πτυχία από τα φροντιστήρια Γυψοτεχνίας, Χαλκοχυτικής και Κεραμικής και επίσης Πτυχίο Θεωρητικών Σπουδών. Από το 1976 έως το 1982 μελέτησε τη μέθοδο αναπαράστασης του ανθρωπολόγου-γλύπτη M. Γκερασίμωφ με τον καθηγητή A. Πουλιανό και πήρε τον τίτλο της Ανθρωπολόγου - Γλύπτριας για την εργασία της στο σπήλαιο των Πετραλώνων Χαλκιδικής.

Aggelika KorovessiΈχει πάρει μέρος σε πολυάριθμες ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα, όπως στο Yπουργείο Πολιτισμού, Eθνική Πινακοθήκη, Μουσείο Bορρέ, Σκυρώνειο Mουσείο, Γραμματεία Iσότητας, στους Δήμους Aθηνών, Nαυπλίου, Π. Φαλήρου, Ηλείας, Ρεθύμνου, Αρκαδίας κ.α., αλλά και στο εξωτερικό, στην Ισπανία, Ρωσία, Δανία, Ιταλία.
Έχει εκπροσωπήσει την Ελλάδα σε διεθνείς συναντήσεις τέχνης, όπως είναι η 4η Τριενάλε Γλυπτικής στη Γαλλία και η Έκθεση Γλυπτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Washington. Συμμετείχε στο Forum της Ελλάδας, ως τιμώμενης χώρας, στην 53η Διεθνή Έκθεση Βιβλίου στη Φραγκφούρτη το 2001, στην έκθεση «SonArt Olympics», έκθεση Multimedia με την οποία η Γραμματεία Τύπου και το Μουσείο Βορρέ εκπροσώπησε την Ελλάδα στην Ευρώπη και την Αμερική ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων Αθήνα 2004 (η έκθεση ταξίδεψε Κολωνία - Ουάσιγκτον - Λος Άντζελες - Μαδρίτη - Χάγη - Παρίσι - Λονδίνο – Βρυξέλλες, ενώ κατά τη διάρκεια των αγώνων εξετέθη και στην Ελλάδα). Συμμετείχε επίσης σε εκθέσεις σε όλη την Κίνα στο «Contest for the Landscape Sculptures of the Beijing 2008 Olympic Games», όπου διακρίθηκε στον παγκόσμιο αυτό διαγωνισμό και βραβεύτηκε με το Αργυρό Ολυμπιακό Μετάλλιο το 2008.
Έργα της κοσμούν τα γραφεία της Σουηδικής Ακαδημίας Απονομής Νόμπελ, το Δημαρχείο της Στοκχόλμης, το Υπουργείο Πολιτισμού της Ταϊβάν, το Hellenic Museum and Cultural Center of Chicago, το National Museum of China, την Ελληνική Πρεσβεία στο Σαντιάγκο της Χιλής, το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, το Ίδρυμα Μελίνα Μερκούρη, τις Πινακοθήκες Σύρου και Κεφαλονιάς, τη Δημοτική Πινακοθήκη Αθήνας, το Μουσείο Ιστορίας και Τέχνης στο Μεσολόγγι, το Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο (Ε.Λ.Ι.Α.), το Ιταλικό Προξενείο της Κω, την Ιταλική Πρεσβεία Αθήνας, το κτίριο της Cosmote, το ξενοδοχείο Porto Hydra Ερμιονίδας, το Διοικητήριο Νομαρχίας Ηλείας και πολλές ιδιωτικές συλλoγές.
Έργα της επίσης κοσμούν δημόσιους χώρους, όπως «Εθνική Αντίσταση» στον Κορακόλιθος Βοιωτίας, «Επικοινωνία» στην Κατεχάκη - Αθήνα, «Φίλοι πρασίνου» στο Ντεπό Θεσσαλονίκης, «Αλησμόνητες Πατρίδες» και «Ελευθερία-Αλληλεγγύη» στα Μουδανιά Χαλκιδικής, «Ουρ. Κοκκίνου» στη Λευκωσία Κύπρου, «Ησίοδος» στην Άσκρη Θηβών, «Πολυκατοικία» στο Παρίσι, «Hellenic spirit in China» στο Πεκίνο - Κίνα.

Από τον κατάλογο για την έκθεση με τίτλο «Sonart Olympics 2003»:
«... Η Αγγέλικα Κοροβέση επινόησε και ανέπτυξε ένα πρωτότυπο εικονιστικό λεξιλόγιο γλυπτικής μέσω των ηλεκτρονικών ήχων που ταράζουν την καθιερωμένη αισθητική της παραδοσιακής γλυπτικής. Η καλλιτέχνιδα καθώς αντιλήφθηκε ότι το βάθος της ανθρώπινης διάνοιας εξαρτάται από την χρήση και την γνώση της γλώσσας, προσπάθησε να δημιουργήσει ηχογλυπτομορφές για να αποδείξει ότι στην τέχνη δεν υπάρχει μόνο η εξομολόγηση και ο πειραματισμός του καλλιτέχνη αλλά και η έρευνα με την εφαρμογή. Χωρίς να κλονίζεται ο ποιητικός οίστρος που ενσωματώνει στις ηχογλυπτομορφές, η Κοροβέση συγκολλά τον ορθό λόγο της εποχής με την ευαισθησία. Ο ήχος αποκτά, τουλάχιστον στην Ελληνική τέχνη, ισότιμη σημασία με τη γλυπτική φόρμα και η ρευστότητα της λέξης ταυτίζεται με την ρευστότητα της γλυπτικής μορφής. Από αυτή την άποψη στο μορφικό σύστημα της Αγγέλικας Κοροβέση συγχωνεύονται η ψυχική κατάσταση με τη λογική ερμηνεία, για να αναζωογονήσουν την παράδοση της γλυπτικής με ρυθμικές συνθέσεις στο διανοητικό κλίμα της υψηλής τεχνολογίας του 21ου αιώνα».
Γιάννης Κολοκοτρώνης, Επ. Καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης

Τμήμα κριτικής για τον κατάλογο της έκθεσης «Connecting Words»:
«... Πιστεύω πως η πολυτάλαντη αυτή νέα καλλιτέχνης που τολμά να επεκτείνεται προς απροσδόκητες κατευθύνσεις θα μας αποκαλύψει πολλές ακόμα αλληλουχίες εκπλήξεις ...» 1993

«... Αν και η εκτίμηση αυτή άφηνε ανοιχτό το ενδεχόμενο για τις πιο απρόβλεπτες εξελίξεις, εντούτοις δεν είχα ποτέ φανταστεί πως μία τελείως πρωτοποριακή ,σε διεθνή κλίμακα πρόταση, κορύφωμα της οποίας είναι η δημιουργία του έργου «Ειρήνη» που παρουσιάζεται σε αυτήν την έκθεση, είχε ήδη αρχίσει να κορυφώνεται...» 2001
«... Η πολυσυζητημένη στις μέρες μας σχέση Τέχνης και Τεχνολογίας έχει σπάνια διατυπωθεί με τόσο πρωτοποριακές λύσεις που δίνουν άφθονα ερεθίσματα για επέκταση της καλλιτεχνο-επιστημονικής αυτής έρευνας».
Αγγέλα Ταμβάκη, Ιστορικός Τέχνης, Επιμελητήρια Εθνικής Πινακοθήκης

Κριτική στο έργο της Αγγέλικας Κοροβέση στον κατάλογο της έκθεσης με τίτλο «Συνάλληλες Διαδρομές», Αύγ. 2009:
«... Στη γλυπτική της Αγγέλικας Κοροβέση κυριαρχούν δύο έννοιες τόσο παλιές όσο και η ιστορία του ανθρώπου πάνω στη γη: η ισορροπία και η ηχομορφή. Η ισορροπία και ο ήχος ανέκαθεν ήταν στο κέντρο της ελληνικής σκέψης και της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Φαίνεται λοιπόν, ότι η Αγγέλικα Κοροβέση μελετώντας δύο δομικά στοιχεία της φαντασίας αποδεικνύει την αλήθεια της παρατήρησης του Οδυσσέα Ελύτη ότι «Η σύλληψη της φαντασίας δεν μπορεί παρά να είναι αναπόσπαστα δεμένη με την αίσθηση της ύλης όπου πρωτοαποτυπώθηκε». Οι ισορροπιστές της είναι το αποτέλεσμα μιας τέλειας γλυπτικής τεχνικής που δίνει την αίσθηση της απόλυτης ευστάθειας. Αυτό είναι άλλωστε το παιχνίδι της ισορροπίας: Ικανότητα της μορφής να σταθεί στο χώρο (τεχνική), ικανότητα της καλλιτέχνιδας να δημιουργήσει ισορροπία στο χώρο που θα σταθεί το γλυπτό, ώστε να μην υπάρξει συνωστισμός ούτε να μείνει υπερβολικά άδειος.

Η Κοροβέση δεν αγαπάει τα χάσματα, τα ασύνδετα κενά, την τυχαία ασυνέχεια και τις ψευδαισθήσεις. Αντιθέτως, χρωστάει πολλά στην κλασική της προπαίδεια που έλαβε στη Σχολή Καλών Τεχνών, όταν στην επόμενη ενότητα των ηχομορφών επιχείρησε τη αναλυτική ενορχήστρωση της φόρμας των ήχων που αποτελούν τον ανθρώπινο λόγο. Σ’ αυτήν, έδωσε στον ήχο ισότιμη αξία με τη γλυπτική φόρμα και ταύτισε τη ρευστότητα της λέξης με την ρευστότητα της γλυπτικής μορφής. Είναι προφανές ότι το έργο της είναι κατεξοχήν ερευνητικό καθώς δεν επιχειρεί να μιμηθεί μια δεδομένη φυσική ή ιδεώδη πραγματικότητα με τον τρόπο της απόλυτης ψευδαίσθησης του Απελλή. Αγγίζοντας τον πηλό της ελληνικής μνήμης, πέτυχε μια συνέχεια που δεν έρχεται σε σύγκρουση με το παρελθόν για να είναι πρωτοποριακό αλλά απόχρωσή του καθώς μας αποδεικνύει ότι αναλύοντας τον ήχο μιας λέξης δημιουργείται ένα πρωτότυπο γλυπτό, ένα αυτόνομο έργο τέχνης όπου έννοια, ύλη και εικόνα συνταυτίζονται».
Γιάννης Κολοκοτρώνης, Επ. Καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης

Έργα από προηγούμενες δουλειές της:


_______________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

 Χρήστος Παλλαντζάς, ζωγράφος
Ο Χρήστος Παλλαντζάς γεννήθηκε στη Λάρισα το 1962. Σπούδασε από το 1983 έως 1987 στην Α.Σ.Κ.Τ. της Αθήνας ζωγραφική με καθηγητές τους Δ. Μυταρά, Δ. Κοκκινίδη και Ν. Κεσσανλή, τεχνική των Βυζαντινών εικόνων (αγιογραφία), νωπογραφία (φρέσκο) με καθηγητή τον Κ. Ξινόπουλο και ψηφιδωτό με Christos Pallantzasτον Γ. Βαλαβανίδη, Ιστορία της τέχνης με καθηγήτρια την Μ. Λαμπράκη-Πλάκα, Ιστορία της Αρχιτεκτονικής και Ρυθμολογία με καθηγητές τους Ι. Καρατζόγλου και Σ. Κονταράτο, Εισαγωγή στην Αισθητική, τη θεωρία της Τέχνης και Φιλοσοφία με καθηγητή τον Π. Χριστοδουλίδη και Παιδαγωγική Ψυχολογία και Διδακτική με καθηγητή τον Δανασή-Αφεντάκη.
Με υποτροφία της Γαλλικής κυβέρνησης από το 1990 έως 1992 συνέχισε μεταπτυχιακές σπουδές στην École Nationale Supérieure des Beaux-Arts de Paris με δάσκαλο τον Pierre Carron.
Έργα του βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη, στην Πινακοθήκη της Φλώρινας, στην Πινακοθήκη Κουβουτσάκη, στο Μουσείο Φρυσίρα, στης συλλογές Αγροτικής Τράπεζας, Παπαστράτου, ΑΓΕΤ Ηρακλής και σε άλλες δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Έχει φιλοτεχνήσει πολλά ημερολόγια ιδιωτικών εταιρειών και επιλέχθηκε ανάμεσα στους σημαντικότερους Έλληνες Καλλιτέχνες να εκπροσωπήσει με το έργο του τη σύγχρονη Ελληνική Τέχνη κατά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004.

Ατομικές εκθέσεις:
1991 Παρίσι, Gallerie Bernanos
1993 Αθήνα, Αίθουσα Τέχνης "Σκουφά"
1996 Αθήνα, Ημερολόγιο Ομίλου εταιρειών ΑΓΕΤ ΗΡΑΚΛΗΣ
1996 Αθήνα, "ART ATHINA 96", Αίθουσα Σκουφά
1999 Αθήνα, Αίθουσα Τέχνης "Σκουφά"
2000 Αθήνα, Αίθουσα Τέχνης "Έκφραση", Γλυφάδα
2004 Αθήνα, Αίθουσα Τέχνης "Σκουφά"
2005 Λευκωσία, Κύπρος, C. K. Art Gallery
2009 Λευκωσία, Κύπρος, C. K. Art Gallery

Έργα από προηγούμενες δουλειές του:


____________________________________________________________________________________________________________________________________________

Άγγελος Παναγιωτίδης, γλύπτης
Ο Άγγελος Παναγιωτίδης γεννήθηκε στην Αμφιλοχία το 1950. Παρουσίασε τα πρώτα του έργα στο ατελιέ του το 1990, μετά από 20 χρόνια έρευνας σ’ όλα τα μέταλλα που χρησιμοποιεί η γλυπτική. Παράλληλα μελέτησε την φύση και ιδιαίτερα τη δομή και τις φόρμες του δέντρου, σε όλες τις φάσεις της ζωής και τις αλλαγές μέσα στο χρόνο και στις εποχές, με ακρίβεια γεωπόνου, με το πάθος του καλλιεργητή και κυρίως με την κομψότητα του ποιητή. Η βαθιά γνώση των υλικών, η οποία κατακτήθηκε στη μακρόχρονη προσπάθεια, οδήγησε τα χέρια του στη δημιουργία γλυπτών-δέντρων, που φαντάζουν αχειροποίητα.
Angelos PanagiotidisΚορύφωση της δημιουργικής αναγνώρισής του αποτελεί η συμμετοχή του σε σημαντικές εκθέσεις που εντάσσονται στις πολιτιστικές εκδηλώσεις της Ολυμπιάδας, όπως είναι η έκθεση «Ο Κόσμος της Ελιάς» στο Μουσείο Θεόφιλου στη Βαρειά της Μυτιλήνης και στη Βασιλική Αγίου Μάρκου στο Ηράκλειο Κρήτης, η έκθεση του Μουσείου της Ελιάς στη Σπάρτη, η έκθεση «Ελαίας Εγκώμιον» της Ακαδημίας Αθηνών και η εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στην Πλατεία Νερού Εσπλανάδα (Δέλτα Φαλήρου) κατά την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας του 2004.
Με έργα του γλύπτη έχουν τιμηθεί οι Ολυμπιονίκες Πύρρος Δήμας, Νίκος Κακλαμανάκης, ο τέως πρόεδρος της Βουλής Απόστολος Κακλαμάνης, η τέως πρόεδρος της Βουλής Άννα Ψαρούδα-Μπενάκη και η Εθνική Ομάδα Πόλο των Γυναικών. Τον Μάιο του 2005 κατά την επίσκεψη του πρωθυπουργού της χώρας κ. Καραμανλή στις ΗΠΑ προσφέρθηκε από τον ίδιο στον πρόεδρο Bush ορειχάλκινο δέντρο ελιάς.
Κατά την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας του 2004 με χρυσά στεφάνια ελιάς τιμήθηκαν οι τρείς πρώτοι Ολυμπιονίκες του Μαραθωνίου δρόμου. Ο Κ. Καραμανλής πρoσέφερε κατά την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων στον Πρόεδρο της Ολυμπιακής Επιτροπής Jacques Rogge ορειχάλκινο δέντρο ελιάς καθώς και σε πολλούς αρχηγούς κρατών.
Ο Άγγελος Παναγιωτίδης είναι ο δημιουργός του έργου «Ελιά, το δέντρο της Αθήνας» από ορείχαλκο και χαλκό, ύψους 3,30 μέτρων αποτελούμενο από 5.000 ορειχάλκινα φύλλα που εκτέθηκε καθ’ όλη τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων στο πάρκο των χορηγών (Water Plaza) στο Παλαιό Φάληρο, όπου 5.000 επισκέπτες έβαλαν την υπογραφή τους σε κάθε ένα από τα 5.000 φύλλα του δέντρου. Το έργο εκτίθεται μόνιμα στην Τεχνόπολη στο Γκάζι.
Έργα του καλλιτέχνη βρίσκονται στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, στην Τράπεζα Πειραιώς, στην Alpha Bank, στο Κέντρο Γραμμάτων και Τεχνών «Διέξοδος» στο Μεσολόγγι, στο Μουσείο Ελιάς στη Σπάρτη, στο Μουσείο Ελιάς στη Μυτιλήνη, στο Ελαιουργείο Δρομόνερο Χανίων, στην Πινακοθήκη Χρήστου και Σοφίας Μοσχανδρέου στο Μεσολόγγι και στα κεντρικά γραφεία της Coca Cola στην Αθήνα, καθώς και στην Ατλάντα των ΗΠΑ. Επίσης έργα αντίγραφα του έργου «Ελιά, το δέντρο της Αθήνας» προσφέρθηκαν στο Ολυμπιακό Μουσείο της Λωζάνης και στην Ολυμπιακή Επιτροπή του Πεκίνο.
Έργα του ακόμη βρίσκονται στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών και στο Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης. Στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης εκτίθενται μόνιμα και πωλούνται πρωτότυπα έργα του καλλιτέχνη. Επίσης, έργα του καλλιτέχνη βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Κατά την περίοδο 2003-2004 ο γλύπτης συνεργάστηκε με τα ΕΛΤΑ και έργα του συμπεριελήφθησαν στη συλλογή αντικειμένων τέχνης.
Ο Άγγελος Παναγιωτίδης έχει κάνει 18 ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε δεκάδες ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Έχει βραβευτεί από την UNESCO για την προσφορά του στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 στην Αθήνα.

«…στη δουλειά του Άγγελου Παναγιωτίδη, ενός μετρ του είδους, συνυπάρχουν αρμονικά η γλυπτική φόρμα, δουλεμένη στην εντέλεια, το ζωγραφικό εφέ που παίζει με το χρώμα και η θεατρική-ψευδαισθητική ανάπλαση του χώρου. Τα δέντρα του, οι κορμοί, τα φύλλα, οι ελιές και οι καρποί τους συγκροτούν ένα αισθητικό όλον… Πρόκειται για έναν αισθητικό «Ελαιώνα» που δημιουργήθηκε σήμερα για να συμβολίσει τόσο το χτες, μια χαρισάμενη εποχή που την σπαταλήσαμε, όσο και το αύριο. Ένα αύριο που ΔΕΝ μπορεί παρά να λάβει υπ’ όψιν το περιβάλλον και τις ανάγκες του, αν βέβαια φιλοδοξεί ο άνθρωπος να συνεχίσει την περιπέτειά του στον πλανήτη…».
Μάνος Στεφανίδης, Ιστορικός Τέχνης

Έργα από προηγούμενες δουλειές του:


_______________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________ 

Έλενα Παπαδημητρίου, ζωγράφος

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1971.

Elena

Σπουδές:
1989-1990: Σχολή Εφαρµοσµένων Τεχνών Βακαλό
1991-1996: Ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας µε καθηγητές τον Π. Τέτση και τον Χ. Μπότσογλου
1993-1994: Facultad de Bellas Artes Universidad Politécnica, Βαλένθια, Ισπανία

Ατοµικές Εκθέσεις:
2008 Αθήνα, “Déjà vu: Ιστορίες Αντικατοπτρισµού”, Γκαλερί Αστρολάβος
2011 Αθήνα, “Συνομιλίες”, Γκαλερί Αστρολάβος - Δεξαµενή, Κολωνάκι
Έχει επίσης λάβει μέρος και σε 38 ομαδικές εκθέσεις από το 1997 έως και το 2011.

Το τέλος του Χάους στη ζωγραφική της Έλενας Παπαδημητρίου
«…Αιφνιδιάζοντας τον θεατή, η ζωγραφική της Έλενας Παπαδημητρίου, αμφισβητεί φύσει και θέσει αυτά που ως τώρα γνωρίζαμε για τη χρήση του τελάρου: διεκδικώντας εναλλακτικές εκφάνσεις του, εγκαθίσταται σε αλλότριες επιφάνειες κυριαρχούμενη από αλλεπάλληλα οργανικά μοτίβα, που απεκδυόμενα το νενομισμένο πλαίσιο ενός οριοθετημένου διακόσμου, εκτινάσσονται ως ξέφρενα μόρια καλειδοσκόπιου σε περιρρέουσες σφαίρες δράσης, οριοθετούν νέους κόσμους, γνέφουν σε καινούριους γαλαξίες, χαρτογραφούν την terra incognita της ασώματης ύλης που επιχειρεί να σωματοποιήσει η ζωγράφος.

Η αναζήτηση αυτή του κοίλου και του κυρτού στη χώρα της αέναης σπείρας, όπου με εμμονή περιπλανιέται η Παπαδημητρίου, η επίπονη απομνημόνευση του μεσαιωνικού κεντημένου λιβαδιού των χιλίων λουλουδιών, η πυκνή τοποθέτηση των εραλδικών μοτίβων που κατάγονται από την εποχή των περσικών θρύλων, του Βυζαντίου και της ιπποσύνης, η γραφιστική της σκαπάνη που αρέσκεται να εξερευνά τα ευρήματα των αποτροπαϊκών κινεζικών δράκων, η επιλεκτική της συνομιλία με τις περίτεχνες χρυσοφόρες φρίζες του Γκούσταβ Κλιμτ, ξεκινά εδώ και μερικά χρόνια, από την εποχή που εγκατέστησε τις πρώτες γυναικείες φιγούρες της σε επιφάνειες καθρέφτη, κατά τη διάρκεια της αναζήτησης μιας ζωγραφικής όψης όσο το δυνατόν περισσότερο ουδέτερης: «Στον καθρέφτη είμαι εντέλει εγώ, αεροστεγώς τοποθετημένη σε σχέση με τον έξω κόσμο. Στον ίδιο αυτό καθρέφτη, αντικατοπτρίζεται η έξωθεν πραγματικότητα», διευκρινίζει η ζωγράφος.

Στις περικομμένες φιγούρες που τοποθετούνται άλλοτε έκκεντρα κι άλλοτε σε αποσπασματική διάθλαση επάνω στον καθρέφτη, τα ενδύματα, περίτεχνα και εξονυχιστικά ζωγραφισμένα, εγκολπώνονται τη δράση της ενδεδυμένης μορφής, τρέπονται σιωπηλά στο χαμηλόφωνο alter ego της και χρησιμοποιούνται εντέλει ως αυτοτελή τελάρα. Οι ίδιες οι ανθρώπινες μορφές, χάνουν σταδιακά τον όγκο τους, γίνονται επίπεδες κι εξατμίζονται, καταποντίζονται στο επίπεδο της ζωγραφικής επιφάνειας. Κι αν ο καθρέφτης επιλέχθηκε αρχικά ως υλικό από τη ζωγράφο λόγω της δεδομένης ουδετερότητάς του, αν χρησιμοποιήθηκε ως απαστράπτον και γυμνό πεδίο αυτογνωσίας ή ως παγωμένη χειμωνιάτικη λίμνη που ευνοεί την ποιητική αιώρηση των μορφών, το πέρασμα σε διαφορετικής υφής ζωγραφικές επιφάνειες, ενισχύει την πεποίθηση ότι το συγκεκριμένο εύρημα ποτέ δεν αποτέλεσε αυτοσκοπό.

Ουσιαστική πρόκληση της Παπαδημητρίου, το παιχνίδι του μέσα και του έξω, του εγώ και του άλλου, του θετικού και του αρνητικού, η εντύπωση ενός «γεμάτου» χώρου, όπου η μορφή, σχεδόν πάντοτε μόνη και στερημένη από συμπληρωματικά αντικείμενα, σχεδόν πάντοτε γυναικεία, εξακολουθεί να τελεί σε απομόνωση, να απαντά στην εξωστρεφή επιτήδευση των σχημάτων, των υλικών και των χρωμάτων.

Στην επίτευξη της εντύπωσης αυτής, η Παπαδημητρίου επικαλείται τον εξαίσια αυτοανατρεπόμενο χορό των μοτίβων που χαρακτηρίζει το έργο της. Των μοτίβων, που κατά την ίδια, ίσως να μην σημαίνουν τίποτε σημαντικότερο από την ετερόκλητη συνεύρεση όλων των μικρών πραγμάτων που φοβόμαστε και αγαπάμε: τις σπείρες που συνενώνουν το συναίσθημα με τη λογική, το παρόν με την ουτοπία, το επίκεντρο με την απομάκρυνση, το χάος με τη συνέχεια. Τους αρχέγονους διακοσμητικούς σταυρούς, όπου η οριζόντια γραμμή συμβολίζει το θηλυκό και η κάθετη το αρσενικό. Τους τρομακτικούς δράκους των παραμυθιών που στον κινεζικό πολιτισμό συμβολίζουν την καλοτυχία. Τις αλλεπάλληλες γραμμές που αποπειρώνται να ενώσουν το ατελές με το τέλειο...».
Ίρις Κρητικού, Ιστορικός Τέχνης, 2008

Έργα από προηγούμενες δουλειές της:
 

 EFFE LABEL COLOR RGB  logo2016

The European Festivals Association (EFA) has been uniting distinguished music, dance, theatre and multidisciplinary arts festivals from Europe and beyond for more than 60 years.Thanks to EFA’s history and the continuous support of its members, EFA was chosen to implement the pilot project EFFE by the European Commission.

                The first of EFFE’s initiatives is a quality label. This label is given to festivals with an artistic commitment, involvement in their local communities and a European and global outlook.

                Gyzi Megaron Festival has been selected to receive the EFFE Label 2015-2016. It is now part of the EFFE Platform, initiated by the European Festivals Association, which consists of festivals that stand for artistic quality and have a significant impact on the local, national and international level. The Label recipients represent 31 European countries and offer a wide range of genres and activities to their audiences.

2016 has been defined as Greece’s Year in Russia and Russia’s Year in Greece, by an agreement formed as a joint statement, signed by the two countries in October 2013.

                This year aims to build useful partnerships of mutual benefit with substantial development in both countries’ cultural, scientific, business and social relations, expanding Greek accessibility in Russian society, especially the province, opening up new areas of cultural, scientific, academic and business cooperation, and seeking new markets for tourism, Greek products and Greek innovative productivity.

 

              

 


 
 
Catholic Bishop Greeting
 
Artistic Directors Greetings
 logo megaro 0157 12
 
Gyzi Megaron Festival 2016
 
 festival logo  photo booklet fullposter
  
Sponsors
 
Media sponsors
 Wine sponsors
BONE HSW                          1  2  deuter0  radio-  ARGYROS  sigalas  KARAMOLEGOS 001
PELICAN-TRAVEL 2 SANDOCRAFT  radio-KOSMOS  kathimerini  radio-pepper  beton  GAVALAS  ROUSSOS  xatzidakis
CULTURENOW TAR ArtLife SANTO-WINES  BOUTARI 1